Berneński pies pasterski to rasa pochodząca z Szwajcarii. Ma długą sierść i jest odporna na polski klimat. Psy te lubią chłodniejsze klimaty i najlepiej gdy mieszkają na zewnątrz domu albo mają zapewnione nieco chłodniejsze pomieszczenie. Jako pies jest czułym stróżem i zawsze alarmuje nas gdy ktoś chodzi przy naszym domu dłużej niż to konieczne. Jest przy tym jednak nie agresywny i nie ma obaw, że ugryzie kogoś podczas spacerów. Jest to bardzo zrównoważony pies który ze stoickim spokojem obchodzi się z małymi dziećmi. Berneńczyk jest również piękny na zewnątrz; według nas trudno o ładniejszego psa. Potwierdza to fakt iż wizerunek berneńczyka jest bardzo często wykorzystany w reklamach pokarmu dla psów. Inna znana szwajcarska rasa to Bernardyn, który jest często mylony z berneńczykiem. Jednak po bliższym zapoznaniu się z tą rasą możemy stwierdzić, że różnice są bardzo duże. Istnieją jeszcze 3 rasy bardziej pokrewne z Berneńczykiem, ale o tym później. Początki rasy sięgają do przełomu 19-tego wieku. Rasa została formalnie uznana w roku 1907 a pierwszy klub hodowców Berneńczyków powstał w roku 1908. Wtedy nazywano je jako Dürrbächler w związku z tym, że sporo takich psów występowało koło miejscowości Dürrbach . Szybko nazwę zmieniono na Berner Sennenhund, czyli pasterski pies z kantonu Bern. Psy był używane przez rolników jako straż gospodarki oraz do transportu na przykład siana. Berneńczyki spisywały się bardzo dobrze ze względu na swoją silną posturę. Do dziś niektórzy właściciele używają tej rasy do ciągnięcia chociażby sanek. Najbardziej pokrewne z berneńczykiem rasy to Pasterski Pies z Entlebuch (Entlebucher Sennenhund), Szwajcarski Pies Pasterski Appenzell (Appenzeller Sennenhund) i Duży Szwajcarski Pies Pasterski (Grosser Schweizer Sennenhund). Wszystkie te rasy mają krótką sierść i trzymane na zewnątrz nie wytrzymują polskiej zimy. Entlebucher i Appenzeller są zdecydowanie mniejsze od Berneńczyka. Duży Szwajcarski Pies Pasterski jest zbliżony lub trochę większy niż Berneńczyk. Stosunkowo niedawno, jeszcze w 1991 roku, Biały Owczarek Szwajcarski uznawany był jako rasa szwajcarska. Jest to jednak odmiana Niemieckiego Owczarka, który poza tym został stworzony w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych i ta rasa niewiele ma wspólnego z pozostałymi rasami szwajcarskimi.




Kiedy dorosłe psy danej rasy ważą ponad 40 kg zalicza się te rasy do kategorii "ras olbrzymich". Berneński Pies Pasterski to duży pies. Rozmiarowo porównywalny do dużego owczarka niemieckiego. Jednak przy podobnym wzroście waży sporo więcej niż owczarek. Owczarek zaliczany jest do ras dużych, nie olbrzymich. Typowym przedstawicielem rasy olbrzymiej jest na przykład Dog Niemiecki lub inny szwajcarski pies: Bernardyn. Bernardyn jest większy i cięższy od Berneńczyka. Choć nazwę ma podobną do Berneńczyka, to jak już wcześniej pisaliśmy jest to zupełnie inny pies niż Berneński Pies Pasterski i to pod względem wyglądu jak i charakteru. Psa, którego zaliczamy do ras olbrzymich należy odpowiednio karmić specjalną karmą. Popularna jest na przykład karma "Giant Breed" z firmy Royal Canin. Karma ta jest oferowana w różnych przedziałach wiekowych. Najpierw karmimy karmą Giant Breed Puppy, potem, po ośmiu miesiącach przechodzimy na Giant Breed Junior. Jeśli pies będzie już dorosły, po dwóch latach, można kupić Giant Breed Adult. Skład karmy jest tak dobrany, że rozwój kości utrzyma eksplozywny wzrost psa. Nieodpowiednio karmione psy będą miały problemy ze stawami i kończynami. Wymiary i waga psa powinny się mieścić w przedziale przewidywanym we wzorcu dla rasy, nie jest prawdą, że im pies większy, tym lepszy. Berneński Pies Pasterski ma nieco "niedźwiedziowatą" budowę typową dla molosów. Jest psem bardzo silnym i szybkim na krótki dystans, lecz nie jest psem przystosowanym do maratonów. Nie wymaga dużo biegania jak na przykład Husky czy inne psy gończe. Berneńczyk preferuje szybki marsz. Kondycja i wytrzymałość zależy w dużej mierze od temperatury otoczenia. Berneński Pies Pasterski ma długą, gęstą sierść i można go bez obaw trzymać na zewnątrz przez cały rok. Właściciel berneńczyka powinien bardziej obawiać się lata, w którym pies może się przegrzać. Wskazane jest przy wysokich temperaturach zapewnić psu miejsce w cieniu oraz zimną wodę. Dobrze jest też czasami polewać psa zimną wodą i unikać wyczerpujących spacerów. Ponieważ jest psem ciężkim, nie ma wysokich wymagań co do ogrodzenia działki. Dla Berneńczyka 1,5 metrowe ogrodzenie powinno w zupełności wystarczyć, żeby go trzymać na posesji. Inne rasy potrafią zbiec z takiego ogrodu. Owczarek niemiecki bez większego problemu potrafi przeskoczyć 2 metrowe ogrodzenie.



Podział ras wg FCI

Światowa organizacja kynologiczna FCI podzieliła wszystkie razy psów do 10 głównych grup. Berneński Pies Pasterski znajduje się w drugie grupie razem z psami takimi jak Bokser, Sznaucer, Rottweiler i Doberman. Różne kryteria decydowały o tym podział. Była to m.i. wygląd, ale też użyteczność rasy. Podział nie powstał na bazie pokrewieństw popartych badaniami DNA. American Kennel Club, druga, co do wielkości organizacja kynologiczna na świecie, stosuje nieco inny podział ras niż FCI. Dokładna klasyfikacja ras jest przede wszystkim ważna dla hodowców oraz właścicieli, którzy wystawiają swoje psy na wystawach.

Pięlęgnacja psa

Berneński Pies Pasterski nie jest bardzo wymagający pod względem pielęgnacji. Sierść jest samooczyszczająca i brud na ogół sam znika. Warto jednak psa parę razy w roku umyć gdyż oczyszcza to jego sierść z martwych włosów. Należy to robić szamponem dla psów, a nie zwykłym szamponem. Wskazane jest też szczotkowanie psa. Jest to bardzo przyjemna czynność. Tak jak wspólne spacery szczotkowanie buduje więź między właścicielem i psem. Pies linieje dwa razy w roku. Jeżeli pies mieszka na zewnątrz nie powinien być to zbyt duży problem. Jeśli trzymamy psa w domu trzeba regularnie odkurzać.

Tresura

Berneński Pies Pasterski jest bardzo mądrym psem. Nie wymaga intensywnej tresury, gdyż jest z natury bardzo przyjaźnie nastawiony do dzieci i innych zwierząt. Dlatego też bardzo dobrze nadaje się do gospodarstwa wiejskiego. Jest to dobry pies dla ludzi mniej doświadczonych, dla których nie zaleca się trudniejszych ras np. typu Rottweiler. Przy tresurze trzeba pamiętać, że Berneńczyk szybko się nudzi więc lepiej jest uczyć je krótko, intensywnie i regularnie. Trzeba też pamiętać, że najlepszym sposobem nauki jest nagradzanie psa. Berneński Pies Pasterski to wrażliwa rasa i nie powinno się na nie krzyczeć czy stosować kar cielesnych.



Ojczyzna Berneńczyków:
miasto Berno (niem. Bern)


>

Wzorzec rasy wg FCI


Biały Owczarek Szwajcarski;
amerykańska, biała odmiana
Owczarka Niemieckiego


Pies i Suczka


  

do 2 miesięcy                  do 8 miesięcy


  

do 18 miesięcy                  > 18 miesięcy





>


    

grabie            grzebien

    

filczak            obcinak